۱۹۷۹ مطلب
در حاشیه کنفرانس امنیتی مونیخ، رقابت فشرده شرکتهای تسلیحاتی با موج بازتسلیح اروپا گره خورده است. سیاستهای دونالد ترامپ با تضعیف چندجانبهگرایی و ایجاد تردید نسبت به چتر امنیتی آمریکا، هم به افزایش بودجههای دفاعی در اروپا و آسیا انجامیده و هم نگرانی درباره ملیگرایی افراطی و اشاعه هستهای را تشدید کرده است. در حالیکه برخی دستاوردهایی چون تقسیم هزینههای ناتو را مثبت میدانند، فرسایش اعتماد متحدان میتواند مهار چین و پرونده ایران را دشوارتر و آمریکا را به بیثباتیهای گستردهتر بکشاند.
مارکو روبیو در کنفرانس امنیتی مونیخ با تأکید بر «احیای تمدن غرب» تلاش کرد اتحاد آمریکا و اروپا را در چارچوبی تمدنی بازتعریف کند، اما همزمان هشدارهایی درباره مهاجرت، تغییرات اقلیمی و ضرورت افزایش هزینههای دفاعی اروپا مطرح کرد. سکوت معنادار او درباره حمایت سنتی از اوکراین و لغو دیدار با رهبران اروپایی، نگرانیهایی درباره تغییر راهبرد واشنگتن و احتمال کاهش تعهد آمریکا به امنیت اروپا ایجاد کرده است.
کنفرانس امنیتی مونیخ ۲۰۲۶ به صحنه نمایش شکاف فزاینده میان آمریکا و اروپا تبدیل شد. مارکو روبیو با اطمینانبخشی ظاهری، همزمان محدودیت تعهدات واشنگتن و آمادگی اقدام مستقل را هشدار داد. انتقاد از مهاجرت و تمجید از «تمدن اروپایی» واکنش منفی جهانی را برانگیخت. چین موضع تهاجمی گرفت، بریتانیا سیاست موازنه را دنبال کرد و زلنسکی خواستار حمایت بیشتر شد.
«ویکتور اوربان» نخستوزیر مجارستان روز شنبه گفت که اروپا تصمیم گرفته است تا سال ۲۰۳۰ با روسیه وارد جنگ شود و مقدمات آن نیز در برخی از کشورهای اروپایی در حال فراهم شدن است.
استقرار ناوگانهای آمریکایی در کارائیب و اطراف ایران، همزمان با تأکید بر «چرخش به آسیا»، از تناقضی راهبردی در سیاست خارجی ترامپ حکایت دارد. رویکرد مبتنی بر «قانون جنگل» و فشار بر متحدان، اعتماد فراآتلانتیکی را فرسوده و بازدارندگی در برابر چین را تضعیف کرده است. در حالی که آسیا موتور رشد اقتصاد جهانی باقی میماند، تمرکز بر بحرانهای انتخابی مانند ایران یا گرینلند میتواند منابع آمریکا را منحرف کند. منتقدان این مسیر را «هژمونی شکارچیانه» میدانند که در جهان چندقطبی پایدار نخواهد ماند.
یوروفایتر تایفون، جنگنده چندمنظوره اروپایی، با ثبت بیش از یک میلیون ساعت پرواز جهانی در سال ۲۰۲۶، نشان داد که حتی در عصر نسل پنجم هم میتواند یکی از ستونهای اصلی قدرت هوایی اروپا باقی بماند.
این سازمان دفاعی باید بیشتر تحت رهبری اروپاییها اداره شود. این چگونه عملی میشود؟ یعنی اروپاییها بیشتر هزینه کنند و مسئولیت بیشتری برای دفاع از خود بر عهده بگیرند.
نظم پس از جنگ جهانی دوم، که تحت سلطه آمریکا شکل گرفته و به اروپا این امکان را داده بود که «در سایه امنیت واشنگتن از تاریخ جهان استراحت کند»، اکنون به پایان رسیده است.
رئیس سیاستگذاری پنتاگون بر اینکه «اروپا باید مسئولیت اصلی دفاع از خود را بپذیرد»، تأکید کرد.
پارلمان اروپا روز پنجشنبه با ادعاهای حقوق بشری، یک قطعنامه ضدایرانی دیگر صادر نمود.
