۱۹۵۲ مطلب
جامعه دانشگاهیان و تحلیلگران مسوول رسانهای نمیتوانند فرمانده انقلابها باشند و صد البته نمیتوانند و نباید مبلغ سکوت و بیعملی باشند، بلکه آنها در موقعیتی دشوار اما ضروری ایستادهاند که میان خشم مشروع جامعه و ضرورت عقلانیت تاریخی در مسیر تغییر، توازنی منطقی ایجاد کنند تا مسیر تحول با کمترین هزینه و بالاترین میزان پایداری و منفعت برای جامعه طی شود.
ایران نمیتواند یکدفعه از شعارهای چندینساله خود عقبنشینی کند و آرامآرام باید مسائل موجود فیمابین را به نتیجه برساند. البته متأسفانه همین شعارهای مطرحشده در ۴۷ سال گذشته بوده که امروز ایران و آمریکا را به لبه تقابل شدید رسانده است.
سخنگوی پیشین فارسیزبان وزارت امور خارجه آمریکا در مصاحبه با یک شبکه انگلیسی اعلام کرد که در صورتی که ایران مورد حمله واقع شود، با تمام توان پاسخ خواهد داد.
حقیقت این است که در شرایط حساس و لغزنده فعلی هر گزینه ای از احتمال تشدید تنش تا شکل گیری توافق، محتمل است و باید برای هر بخش، آماده بود.آنطور که از صحبت های روزهای گذشته مقامات ایرانی بر می آید، این احتمال پررنگ تر شده که طرفین به یک توافق مشترک برسند. باید دید پس از مذاکرات ژنو، واکنش های طرفین چه خواهد بود. پیش از این، صحبت های آقای لاریجانی کاملا سمت و سوی مثبت داشت و حتی ایشان منعی برای بازرسی آژانس قائل نشد. این موضوع بسیار مثبت است. بخشی از مسیر توافق از حل و فصل مشکلات با آژانس می گذرد…
در آستانه مذاکرات هستهای ایران و آمریکا در ژنو، نشریه گاردین با ترسیم چهرهای «خونسرد و صبور» از عباس عراقچی، نوشت دیپلمات ارشد ایرانی آماده رویارویی با واشینگتن است؛ مذاکراتی که به باور این رسانه، تنها در صورت امتیازدهی متقابل تهران و آمریکا میتواند مانع از تشدید تنشها و بروز یک جنگ منطقهای شود.
فؤاد حسین گفت: عراق باثبات است اما وضعیت در منطقه خطرناک است و امیدواریم کشور ما درگیر جنگ نشود.
آمریکا در حال وقت کشی است و برخلاف همیشه که اینگونه ادعا می شود که ایران در مذاکرات وقت کشی می کند، این بار آمریکاست که مشغول وقت کشی شده است. هدف از این وقت کشی استقرار گسترده نیروهای آمریکایی در منطقه و اجماع نظر درباره نوع و زمان حمله است.
آمریکایی ها به دنبال مذاکره مستقیم هستند و می خواهند توافقی هرچند کوتاه مدت با ایران داشته باشند. به هر حال باید به این نکته هم توجه کنیم که حضور ناوهای آمریکایی در منطقه و نیروهای نظامی این کشور همانطور که خود مقامات آمریکایی می گویند روزانه 25 میلیون دلار هزینه لجستیک دارند. بنابراین، ترامپ هم ترجیح می دهد صورت حساب های نظامی خود را محدود کند.
امروز خاورمیانه در میانه یک «ابهام استراتژیک» ایستاده است. پیچیدگی اصلی به مدل رفتاری امریکا و دیپلماسی چدنی مربوط است. ما شاهد وضعیتی هستیم که طرفین در پشت میز مذاکره، با همان زرهی حاضر میشوند که در میدان نبرد بر تن دارند. در این فضا، مذاکره نه برای «تفاهم» بلکه برای «تحمیل اراده» است.
دونالد ترامپ از یک سو تأکید میکند مذاکرات برای توافق «هستهای» و عدم دستیابی ایران به سلاح هستهای است و از سوی دیگر، همزمان با اعزام ناوهای هواپیمابر و تقویت آرایش دریایی آمریکا در غرب آسیا، از «پیامدهای بسیار سنگین» شکست دیپلماسی سخن میگوید.
