ترنج

دستفروشی

۶۰ مطلب

  • مارال، ۲۵ ساله و فارغ‌التحصیل گرافیک، صنایع دستی می‌فروشد. او می‌گوید: «کار نبود، مجبور شدم دستفروشی کنم.» روایت‌های مشابه نشان می‌دهد دستفروشی در پایتخت انتخابی موقت نیست، بلکه راهبرد بقا در شرایط محدودیت فرصت‌های شغلی رسمی است حتی اگر ده‌ها بازار برای دستفروش‌ها تدارک دیده شود.

  • در تهران، دستفروشی دیگر تنها راهی برای امرار معاش نیست؛ بسیاری از دستفروشان برای حفظ جای بساط خود و فعالیت در معابر پرتردد، ناچار به پرداخت «حق‌حساب» به برخی مأموران شهرداری هستند.

  • خودسوزی احمد بالدی باری دیگر نحوه برخورد ماموران شهرداری با دستفروشان و دکان‌داران را زیر ذره بین قرار داده؛ درگیری‌ها در حالی شدت یافته که فشار معیشتی بر اقشار کم‌درآمد بیشتر شده.

  • زندگی شهید محمد علی رجایی همیشه نمادی از همراهی با مردم تلقی می شود.

  • «بعد از بیکار شدن به خانه سینما مراجعه کردم، اما در جواب سال‌ها زحمتی که کشیده بودم، گفتند تعداد ما (نقاشان پوستر) کم است و نمی‌توانیم عضو خانه سینما شویم. برای عضویت در خانه سینما باید حداقل پنجاه عضو وجود داشته باشد، اما ما پنج نفر بودیم. زمانی که نتوانستم کار کنم، ناراحتی اعصاب گرفتم و مدتی هم در بیمارستان روزبه بستری شدم.»

  • در سایه تورم افسارگسیخته و کاهش شدید ارزش ریال، بصره عراق به پناهگاهی برای ده‌ها دستفروش ایرانی بدل شده است؛ زن و مرد، جوان و سالخورده، هر هفته از مرز چذابه عبور می‌کنند تا با فروش کالاهای ساده، نانی برای خانواده خود به‌دست آورند.

  • ویدئویی از حمزه، کودک سوری که بعد از مدرسه برای کمک به خانواده‌اش به فروش دستمال و شیرینی می‌پردازد و در حین جستجوی روزی، در خیابان نماز می‌خواند، تحسین جهانی را برانگیخته و میلیون‌ها بازدید به دست آورده است.

  • بازار دستفروشان خیابان انقلاب سنندج یکی از خیابان‌های شلوغ مرکز این شهر تداعی‌کننده ضرب‌المثل «از شیر مرغ تا جان آدمیزاد» است. بساط اجناس دست دوم و یا از کار افتاده کاسبان در این خیابان پهن است و خیلی از اقشار به دنبال نیازمندی‌های خود در این بازار وقت می‌گذرانند. این بازار که مشابه یک سمساری به وسعت یک خیابان و در نوع خود بسیار خاص است.

  • به گفته مدیران شهری حدود ۵۰۰۰ دستفروش در تهران وجود دارند؛ شناسایی این افراد آغاز شده و باید دستفروشان در درگاه ملی ثبت‌نام کنند.

  • مهاجران غیرقانونی که موفق به ورود غیرقانونی به ایالات متحده شده اند، سعی می‌کنند با فروش کالا‌های مستعمل در غرفه‌هایی که در پیاده رو‌ها در منطقه کویینز نیویورک برپا کرده اند، امرار معاش کنند. مشتریان مهاجرانی که لباس‌های دست دوم اهدایی افراد یا مؤسسات خیریه به آن‌ها را در خیابان‌های کویینز به نمایش می‌گذارند، عموماً مهاجر هستند. اگرچه لباس‌ها اقلام غالبی بودند که غرفه‌ها را تزئین می‌کردند، اما برخی از فروشندگان نیز دیده می‌شدند که ظروف آشپزخانه، تجهیزات کمپینگ و اسباب‌بازی‌های کودکان را می‌فروش…

تبلیغات